سلمان هراتی

سلمان هراتی

نصیر میرجانی

 سلمان هراتی با نام اصلی سلمان قنبر هراتی، در اول فروردین سال 1338 در روستای مزردشت از توابع تنکابن در استان مازندران به دنیا آمد. مقطع ابتدایی را در روستا گذراند و برای دورۀ متوسطه به تنکابن رفت و به طور شبانه در رشتۀ ادبیات مشغول به تحصیل شد. او همزمان در مغازۀ خرازی هم کار می‌کرد. بعد از آن به تهران عزیمت کرد و در بیمارستانی مشغول به کار شد و همزمان با آن، موفق به اتمام تحصیلات متوسطه شد. این اتفاقات مصادف با وقوع انقلاب بود. سلمان برای انجام خدمت وظیفه راهی اصفهان شد و دوران خدمت را در آنجا سپری کرد. پس از سربازی در رشتة هنر دانشگاه تربیت ‌معلم پذیرفته و دوباره رهسپار تهران شد.

محیط دانشگاه و آشنایی با دوستان و هم‌کلاسی‌ها و فضای هنری موجود، بر او بسیار تأثیر گذاشت. در همین سال‌ها بود که با اهالی حوزۀ هنری که چند جوان علاقه‌مند به هنر و ادبیات بودند، آشنا شد که به واقع یکی از تأثیرگذارترین وقایع زندگی وی بود؛ چرا که او را، به گفتۀ خودش، به صورت حرفه‌ای وارد این وادی کرد. 

او با علاقۀ زیاد در جلسات شعر حوزه حاضر می‌شد. پس از پایان دانشگاه، برای چند سال اول خدمت به مناطق محروم فرستاده شد که قرعۀ سلمان به یکی از روستاهای شهر لنگرود در استان گیلان افتاد. علی‌رغم تلاش زیاد برای انتقال به تنکابن، این امر میسر نشد و سلمان به همراه دو تن از دوستانش که آن‌ها نیز تنکابنی بوده و مانند او در دانشکدۀ هنر درس خوانده بودند، مشغول به تدریس در روستاهای گیلان شد. سلمان تمام این دو سال را بین لنگرود، ‌تنکابن و تهران در رفت‌وآمد بود.

کتاب‌های «از آسمان سبز» و «دری به خانۀ خورشید» دربردارندۀ شعرهای ویژۀ بزرگسالان و مجموعۀ دیگر او «از این ستاره تا آن ستاره» در حوزۀ شعر نوجوان است. همچنین «مجموعۀ کامل شعرهای سلمان هراتی» در دهۀ هشتاد به چاپ رسید. او در سال ۱۳۷۹ به‌عنوان یکی از پانزده شاعر برگزیدۀ بیست سال شعر جنگ انتخاب شد. بیشتر اشعار وی، مستقیم یا غیرمستقیم به بازگویی اعتقادات و برداشت‌های اجتماعی و سیاسی او می‌پردازد. وی شعر را برای ادای تعهد اجتماعی و حتی گاه سیاسی خود می‌داند.

به نوشتۀ کامران شرفشاهی «بعضی از سروده‌های او همانند شعرهای سپید مربوط به دوران دفاع مقدس، حال و هوای شعرهای پرالتهاب عصر مشروطیت را دارد.» او از سهراب سپهری و فروغ فرخزاد تأثیر گرفته و تخلص شعری‌اش «آذرباد» بود. از جمله شاعرانی که فضای شعری سلمان هراتی و سبک اعتراضی او را ادامه و گسترش دادند، می‌توان به علیرضا قزوه و علی‌محمد مؤدب اشاره کرد.

وی سرانجام در عصر جمعه، نهم آبان سال 1365 در 27 سالگی، در راه رفتن به مدرسه در تصادف دو مینی‌بوس با یکدیگر در شهر رودسر، جان سپرد. آرامگاه وی در حوالی شهر تنکابن است. بر سنگ مزارش، نوشته شده است: «آه از پاییز سرد، ای کاش من از تو باغی در بهاران داشتم».

 

اگرچه عمر تو در انتظار می‌گذرد              

دل فقیر من! این روزگار می‌گذرد

 

بهار فرصت خوبی‌ست گل‌فشانی را                   

به میهمانی گل رو، بهار می‌گذرد

 

چه مانده‌ای به تماشای تیرگی و غبار               

همیشه هست غبار و سوار می‌گذرد

 

تمام چشمه‌دلان از کنار ما رفتند             

اگر نه سنگ‌دلی، جویبار می‌گذرد

 

دلی که شوق رهایی در اوست ای دل من          

بدون واهمه از صد حصار می‌گذرد

Print
83 Rate this article:
No rating

Leave a comment

Name:
Email:
Comment:
Add comment

ادبیات

معارف

دیگر علوم انسانی

ارتباط با ما


نشانی:تهران,میدان انقلاب، ابتدای خیابان آزادی، کوچه جنتی (مترو)، کوچه فرسار، پلاک2، طبقه2
تلفن و تلگرام مسوول ثبت نام کارگاه ها: 110 1398 0920

Bayat.Dr@gmail.com :مدیر سایت

همکاری با ما


هر بزرگواری که تخصصی مرتبط با علوم انسانی شیعی داشته باشد (دانشجوی ارشد به بالا)، پس از مصاحبه‌ای کوتاه می‌تواند نوشته‌هایش را در این سایت منتشر کند و به شرط پرکاری صفحه‌ای شخصی در سایت داشته باشد.

هدف و روش ما


ما هر گونه تعصب و پیش داوری را مانع کار علمی می‌دانیم. نام‌ها و عناوین و نیز اقوال مشهور راه را بر نقد و مطالعۀ علمی ما نمی‌بندد.

ما بهترین راه دفاع از عقیده را کار دقیق و درست علمی می‌دانیم.

دربارۀ ما


گروهی دانشجویی هستیم که دربارۀ ادبیات و فرهنگ شیعی تحقیق می‌کنیم. دامنۀ تحقیق ما تمام علومی است که به نحوی می‌تواند به ادبیات و فرهنگ شیعی کمک کند؛ علومی مثل قرآن و حدیث، تاریخ، کلام، عرفان، فلسفه، هنر و ...

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به به سایت سلیس می باشد.

طراحی شده توسط DnnTeam.com